Dik başını qar aldıqca
ucalır başı Vaqifin.
Ömrün qaşı qaraldıqca
ağarır qaşı Vaqifin.
Sübhdən qurub alaçığı,
Sirdi gedib-qalacağı...
Nuh-Nəbidən yola çıxıb,
qədimdi yaşı Vaqifin.
Yollar aşır sinəsindən,
Tel-tel dinən sinə... simdən!
Fələk əzən çənəsindən
tökülür dişi Vaqifin.
Üçü qatil – çarpasıdı,
dördü xəsil arpasıdı;
Fəhm eləmə arbasıdı
hər yetən kişi Vaqifin.
Zalım oxlar dələr keçmiş,
Nakam şikar mələr keçmiş,
Bərəsindən nələr keçmiş
ifallı, naşı Vaqifin?!
Tanrı şaxdan gözəl dərib,
Dini gözdü – gözəl, dərin!
Qurban olsun gözəllərin
birinə beşi Vaqifin!
Çırpılıb hicran daşına;
Bəsdi demir savaşına.
Düşür əğyarın başına,
ağırdı daşı Vaqifin.
Meydan açır, dava gəzir,
Saf su, təmiz hava gəzir!
Haqqı qova-qova gəzir –
müşküldü işi Vaqifin...